تقريب استدلال
خداوند متعال در اين آية شريفه پيامبر أكرم صلّى اله عليه وآله وسلّم را اينطور مدح مىكند كه آنجناب مؤمنين را تصديق مىنمايد ، بلكه اين تصديق را با تصديق خودش مقرون نموده است وهمين مقدار از تعبير كافى است كه دليل باشد بر لزوم تصديق قول مؤمن وحجّت بودن آن .
جواب از استدلال مذكور
در جواب از استدلال مذكور گفته شده :
اوّلا : مدح در مقابل صرف تصديق نيست بلكه در قبال اينستكه حضرت سريع القطع بودهاند واين صفت ممدوحى مىباشد .
ثانيا : مراد از تصديق مؤمن آنستكه آثار نافع بحال ايشان را ترتيب دهد مشروط باينكه نسبت به ديگران مضرّ نباشد پس خصوص ايندسته از آثار مورد نظر است نه تمام آثار اگرچه بضرر جميع يا خصوص بعضي باشد چنانچه در حجّيت خبر عادل نظر به اثر خاص نسبت به شخص خاصّى نمىباشد .
وامّا اخبار :
اگرچه اخبار در اين باب بسيار است ولى تمسّك بآنها براي حجّيت اخبار واحد از صواب بدور است ، زيرا اين اخبار نيز ، اخبار آحاد مىباشند وپرواضح است تمسّك باخبار آحاد بمنظور اثبات حجّيت اخبار آحاد صحيح نمىباشد .
ولى همانطورى كه مرحوم محقّق خراساني فرموده ، اين اخبار تواتر اجمالي دارند ، باين معنا كه بعضي از مضامين آنها يقينا بطور متواتر از أئمة عليه السّلام نقل وبما رسيده است وبه نظر مىرسد همين مقدار در جهت اخبار