كه :
فقط معبود شما خداوند يگانه است ) .
در قسمت اوّل اين آية كلمه « انّما » بكسر همزه براي قصر صفت بر موصوف آمده ودر قسمت دوّم آن لفظ « انّما » بفتح همزه براي عكس آن يعنى قصر موصوف بر صفت مىباشد .
مقاله أبو حيّان ومردود بودن آن
أبو حيّان مىگويد :
آنچه زمخشري گفته از متفرّدات أو بوده وغير از وى ديگرى بآن تفوّه نكرده است وافاده حصر تنها در انّما بكسر همزه است نه در انّماب بفتح آن .
مصنّف گويد :
اينمقاله زمخشري بآنچه ما گفتيم مردود مىباشد چه آنكه آية شريفه سند ما ودليل بر ردّ كلام أبو حيان است زيرا « انّما » همانطورى كه گفتيم در قسمت دوّم آية مفيد حصر مىباشد .
ونيز أبو حيّان گفته است .
ادّعاى حصر در آية شريفه باطلست زيرا مقتضاى اين ادّعاء آنستكه به پيامبر أكرم صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فقط توحيد وحى شده نه غير آن در حاليكه اينطور نيست .
مصنّف گويد :
اينمقاله أبو حيان نيز مردود است زيرا حصر در آية مقيّد است نه مطلق چه آنكه خطاب حضرت در اين آية شريفه با مشركين مىباشد وبا توجّه باين نكته معنا اينطور است :
ما أوحى الىّ في امر الرّبوبيّة الّا التّوحيد لا الاشراك .
در امر ربوبيّت بمن وحى نشده مگر توحيد نه شرك ورزيدن .
پس چون خطاب حضرت بخصوص مشركين است در تضعيف مرام ومسلك خصوص ايشان عبارت مذكور در آية را فرموده وبدينوسيله بايشان خاطرنشان نمودهاند