آنتا : نزديك شدند دو زن غائب در زمان گذشته .
انّ : نزديك شدند زنان غائب در زمان گذشته .
3 - انّ فعل ماضي مجهول است از مادّه « أنين » بمعناى ناله كردن ونائب فاعلش غير جمع مؤنث است وآن مفرد مذكر غائب مىباشد وكسره همزه آن بنابر لغت كساني است كه در « رُدّ » و « حبّ » از باب تشبيه به « قيل » و « بيع » رِدّ وحبّ مىگويند .
4 - انّ فعل امر حاضر ، مفرد ، مذكر ، از مادّه « أنين » بوده مانند : فرّ .
5 - انّ فعل امر حاضر ، صيغه جمع مؤنث از مادة « اين » بمعناى رنج وتعب مىباشد وصرف آن چنين است .
آن : رنج بكش تو يكمرد حاضر .
آنا : رنج بكشيد شما دو مرد حاضر .
آنوا : رنج بكشيد شما مردان حاضر .
آنى : رنج بكش تو يكزن حاضر .
آنا : رنج بكشيد شما دو زن حاضر .
انّ : رنج بكشيد شما زنان حاضر .
6 - انّ فعل امر حاضر ، صيغه جمع مؤنث از مادة « آن » بمعناى نزديك شد مىباشد واز نظر صرف همچون قسم قبلي است .
7 - انّ فعل امر حاضر ، صيغه مفرد ، مؤنث مؤكّد به نون تأكيد بوده از مادة « وأي » بمعناى وعد وصرف آن چنين است .
إ : وعده بده تو يكمرد حاضر .
إيا : وعده بدهيد شما دو مرد حاضر .
الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — صفحة 268
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٦٨