شيب : مبتدأ .
قد : حرف تحقيق ، غير عامل ، مبنى .
علا : فعل ماضي ، مفرد ، مذكر ، غائب ، ثلاثي مجرد ، از باب نصر ، ينصر ناقص واوى ، متعدي ، معلوم ، مبنى ، خبر است براي « شيب » وجمله مبتدأ وخبر مقول قول مىباشد .
ك : مفعول براي « علا » .
واو : عاطفه .
قد كبرت : معطوف به « علاك » .
فاء : عاطفه .
قلت : فعل ماضي ، صيغه متكلم وحده ، معطوف به « يقلن » .
انّه : كلمه « انّ » طبق گفته بعضي حرف جواب بمعناى « نعم » و « ها » براي سكت مىباشد .
قوله : وردّ بانّا لا نسلّم الخ : ضمير نائب فاعلى در « ردّ » به استدلال مثبتون راجع است .
قوله : ضمير منصوب بها : ضمير در « بها » به انّ راجع است .
قوله : لمن قال له : در حاشية ودسوقى آمده كه مراد از « من قال » فضالة بن شريك مىباشد .
قوله : انّه حمل على ذلك : ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » بوده ومشاراليه « ذلك » كون « انّ » بمعنى نعم مىباشد .
قوله : انّ هذان ساحران : آية ( 63 ) از سوره طه .
تجزيه وتركيب
انّ : بگفته برخى بمعناى « نعم » مىباشد .
هذان : مبتدأ .
الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — صفحة 261
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٦١