وهو مختص بالضرورة على الأصح ، وشرط خبرها أن يكون جملة ، ولا يجوز إفراده ، إلا إذا ذكر الاسم فيجوز الأمران . وقد اجتمعا في قوله :
38 - بأنك ربيع وغيث مريع * وأنك هناك تكون الثّمالا
ترجمه :
قسم دوّم از اقسام « ان » حرفيّه
قسم دوّم از اقسام « ان » حرفيه آنستكه مخفّفه از مثقلّه باشد وآن بعد از فعل يقين يا نازل منزله آن قرار مىگيرد مانند فرموده حقتعالى :
أفلا يرون ان لا يرجع قولا ( آيا گوسالهپرستان نمىدانند كه گوساله كلام وگفتارى را بسوى ايشان برنمىگرداند ) .
شاهد در « ان » است كه بعد از « يرون » قرار گرفته كه بمعناى يقين است لذا مخفّفه از مثقلّه مىباشد ومانند آنچه در كلام الهى آمده :
علم أن سيكون ( دانست كه بزودى واقع ميشود ) .
وشاهد در « ان » است كه بعد از « علم » قرار گرفته ومخفّفه از مثقله مىباشد .
ونيز نظير آنچه در تنزيل آمده :
وحسبوا ان لا تكون ( دانستند كه نمىباشد )
شاهد در « ان » است كه در قرائت آنانكه « تكون » را مرفوع خواندهاند بملاحظة وقوعش بعد از « حسب » كه بمعناى يقين است مخفّفه از مثقله مىباشد .
وهمچنين مثل آنچه در قول جرير بن عطيّه خطفى آمده :
زعم الفرزدق ان سيقتل مربعا * ابشر بطول سلامة يا مربع
يعنى : فرزدق پنداشت كه بزودى مربع را مىكشد ، اى مربع بشارت بده بطول سلامت وتندرستى خودت شاهد در « ان » است كه بعد از « زعم » آمده كه نازل منزل يقين بوده لذا