شرح
قوله : فيكون تصديقا للمخبر : ضمير در « يكون » به اجل راجع است .
مؤلّف گويد :
تصديق مخبر مثل اينكه كسى بگويد : زيد عالم
سپس مستمع بگويد : اجل .
قوله : واعلاما للمستخبر : مثل اينكه مستخبر بگويد : هل قام زيد ؟
در جوابش گفته شود : اجل .
قوله : ووعدا للطالب : مانند كسيكه طالب درسى بوده واز شخصي آنرا طلب نموده وبگويد : علّمنى الفقه .
ومطلوب منه در جوابش بگويد : اجل .
قوله : فتقع بعد نحو قام زيد : مثال است براي تصديق مخبر .
قوله : أقام زيد : مثال است براي اعلام بمستخبر .
قوله : اضرب زيدا : مثال است براي وعده دادن به طالب .
قوله : وقيّد المالقى : كلمه « ما لقىء منسوب است به « مالقه » بفتح لام وآن نام شهري است در اندلس .
مؤلّف گويد :
مالقى لقب محمد بن الحسن مىباشد ، وى از فقهاء مالكي بوده ودر دمشق رحل أقامت انداخته وآن مكان را محلّ سكون خود اختيار كرده بود .
قوله : والطلب بغير النهى : يعنى از بين اقسام ششگانه طلب ، نهى نباشد .
قوله : أحسن منها : ضمير در « منها » به اجل راجع است .
قوله : أكثر ما تكون بعده : ضمير در « تكون » به اجل راجع بوده وضمير در « بعده » به خبر برمىگردد .
الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — صفحة 103
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠٣