و عضّ ( بكسر ضاد ) عضّ ( بفتح ضاد ) اعضض ( بفكّ ادغام ) .
و همانطوريكه در « لم يمدّ » چهار وجه جايز بود در امر آن نيز هرچهار وجه جايز مىباشد لذا مىگوئى :
مدّ ( بكسر دال ) مدّ ( بفتح دال ) مدّ ( بضمّ دال ) امدد ( بفكّ ادغام ) .
و در اسم فاعل از « مدّ » ، « يمدّ » ادغام كرده و مىگوئى :
مادّ ( يكمرد كشنده ) .
مادّان ( دو مرد كشنده ) .
مادّون ( مردان كشنده ) .
مادّة ( يكزن كشنده ) .
مادّتان ( دو زن كشنده ) .
مادّات ( زنان كشنده ) .
و در اسم مفعول بايد بگوئى :
ممدود ( يكمرد كشيدهشده )
ممدودان ( دو مرد كشيدهشده )
ممدودون ( مردان كشيدهشده )
ممدودة ( يكزن كشيدهشده )
ممدودتان ( دو زن كشيدهشده )
ممدودات ( زنان كشيدهشده )
شرح
و ان كان العين منه مضموما : ضمير در « منه » به فعل الواحد برمىگردد .
و فكّه : يعنى و فكّ ادغام و منظور از « فكّ ادغام » ادغام نكردن است .
و فتحها : يعنى و فتح لام .
الكلام اللطيف في شرح التصريف (فارسى) — صفحة 72
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧٢