شهادت مالك بن انس بن مالك ( 28 )
ديگر از شهداء طف مالك بن انس بن مالك است ، وى به اذن امام عليه السّلام از صف سپاه خارج شد و در برابر عمر سعد بايستاد و فرياد زد :
اى عمر اگر سعد وقاص مىدانست كه روزى از تو اين حركت صادر خواهد شد بدست خويش سرت را برمىداشت و عالم را از ننگ وجود ناپاكت مىزدائيد .
عمر سعد از اين سخن خجل و سرافكنده شد بانگ برسپاه خود زد كه مبارزى بميدان رود و او را خاموش كند ، دليرى به ميدانش آمد ، مالك او را بدرك اسفل فرستاد و بعد از او ديگرى آمد ، وى نيز راه سقر پيش گرفت و پيوسته از آن قوم غدّار مىكشت تا بشرف شهادت نائل آمد رحمة الله عليه
شهادت عمرو بن مطاع ( 29 )
به نوشته ملا حسين كاشفى در روضة الشّهداء پس از مالك بن انس عمرو بن مطاع جعفى روى به ميدان نهاد و رجزى به زبان فصيح و بيان مليح ايراد كرد و سپس به كارزار پرداخت ، از لشگر دشمن مىكشت و بهرطرف كه رو مىكرد جان دارى باقى نمىگذاشت و بالاخره پس از كوشش بسبار و كارزارى سخت ضعف و ناتوانى به روى غالب شد و از پا درآمد و در زمره شهدا قرار گرفت .
شهادت قيس بن منبه ( 30 )
بعد از عمرو بن مطاع قيس بن منبه كه از شجاعان روزگار و فرسان نامدار بود چون شير شكارى روى به ميدان نهاد و رجزى آغاز كرد كه ترجمه بعضى از ابياتش اين است :
من قيس منبهام كه در جنگ * كيوان ترسد ز داروگيرم
گر رستم زال زنده گردد * گردد به خم كمند اسيرم
در دوستى حسين و آلش * باكى نبود اگر بميرم
امروز شوم شهيد و فردا * در خلد برين بود سريرم