و حور عين ناعمات هنّة * يا نفس للرّاحة فاجهدنّه
و فى طلاب الخير فارغبنّه
و بعد از مقاتله سخت و زيادى به تيغ نامردى عنيد از پاى درآمد و در زمره شهداء قرار گرفت رحمة الله عليه
شهادت عمير بن عبد اللّه مذحجى ( 12 )
پس از شهادت سعد بن حنظله عمير بن عبد اللّه مذحجى آهنگ ميدان نمود ابتداء خدمت سلطان عالمين رسيد دست ادب به سينه گرفت اجازه ميدان خواست ، امام عليه السّلام اذنش داد ، از ياران و اصحاب خداحافظى كرد چون شير غرّيد و نعره رعدآسا از جگر بركشيد و اين رجز را خواند .
انّى لدى الهيجاء ليث مخرج * اعلو بسيفى هامة المدحّج
و اترك القرن لدى التّعرّج * فريسته الضّبع الازل الاعرج
و پس از رجز تيغ شرربار از نيام كشيد و مركب بادپيما را در آتش حرب وزاند و خرمت عمر كفّار را به خزان مبدّل نمود با كام تشنه و جگر تفتيده بهرسو كه رو مىكرد دمار از آن تبهكاران برمىآورد در آن گرما گرم نبرد دو نامرد ظالم به نامهاى مسلم و عبد اللّه در كشتن وى با هم متّفق شدند و آن دلير نامور را از پاى درآورده و شهيدش نمودند رحمة الله عليه .
شهادت حماد بن انس ( 13 )
به نوشته صاحب روضة الشّهداء پس از شهادت عمير بن عبد اللّه مذحجى ، حماد بن انس قصد ميدان رفتن نمود ، محضر مبارك امام عليه السّلام مشرّف شد رخصت حاصل كرد سپس با تيغ شرربار خود را به ميدان رساند و به مبارزت پرداخت از آن قوم غدّار جمعى را به سقر روانه كرد تا بالاخره به صف شهداء پيوست رضوان اللّه تعالى عليه