اى اعرابى دينارها را صرف طلبكارانت كن و انگشترى را صرف مؤنه خود نما .
اعرابى عنايت حضرت را گرفت و عرضه داشت : خداوند متعال مىداند رسالت خود را در كجا قرار دهد « 1 »
3 - عمرو بن دينار مىگويد : حضرت امام حسين عليه السّلام به عيادت اسامة بن زيد كه بيمار بود رفتند و وى از غم و حسرت و اندوه مىناليد .
حضرت فرمودند : برادر غم تو از چيست ؟
عرض كرد : شصت هزار در هم بدهكارم .
حضرت فرمودند : آن برعهده من .
عرض كرد : مىترسم قبل از پرداخت آن از دنيا بروم .
حضرت فرمودند : نخواهى مرد مگر بعد از آنكه من آن را پرداخته باشم .
راوى مىگويد : پيش از آنكه اسامه از دنيا برود حضرت قرض او را پرداختند « 2 »
و درباره شجاعت و دلاورى آن وجود مبارك اخبار و احاديث بسيار است و تنها واقعه جانگداز كربلاء كافى است براى اثبات اين معنا زيرا كمترين عددى كه براى لشگر دشمن نقل شده سى هزار نفر بوده و بالاترين رقم سپاه آن جناب از دويست نفر بيشتر گفته نشده و مع ذلك كوچكترين هراسى در آن عزيز خدا به هم نرسيد بلكه با كمال قوّت و قدرت در مقابل آن روبهصفتان ايستادگى فرمود و با اينكه تمام عزيزانش در مقابل آن جناب به شهادت رسيدند و در حالى كه گرسنگى و تشنگى به حد اعلا و فوق آنچه تصور شود حضرتش را در تعب و ضيق قرار داده بود خود را به آن درياى لشگر زده و چنان از ايشان مىكشت و با شمشير آتشبار خرمن عمر آن دونهمّتان را مىسوزاند كه طبق آنچه در مقاتل معتبر ثبت
هامش
( 1 ) - بحار الانوار ج ( 44 ) ص ( 196 )
( 2 ) - بحار الانوار ج ( 44 ) ص ( 189 )