طرف و آن طرف جستن و كرّ و فرّ نمودن مستعّد است مىتوانند اظهار رشادت و ابراز شجاعت نمايند نه مواضع تنگ و بسته و كوچك و بخاطر همين بود كه جناب مسلم بن عقيل سلام اللّه عليه عمد الى الباب و قلعها يعنى رو به درب خانه آورد و آن را كند و سپس درب را به روى دست علم ساخت ، در ترسيم اندام آن جناب گفتهاند : حضرت مسلم بن عقيل سلام اللّه عليه كان ضخم السّاعدين يعنى بازوان او بسيار سطبر و قوى بود و با هرشجاع و دليرى كه مواجه و مقابل مىگشت موىهاى بدنش مانند سنان راست مىشدند و از لباس سر بيرون مىآوردند و با اين وضع و هيأت با شكوه و مهيب برآن جماعت بىحميّت حمله كرد
شعر
مردانه به كف گرفت شمشير * از خانه برون دويد چون شير
از خشم به لب فشرد دندان * چون گرگ به قصد گوسفندان
آورد به سوى دشمنان رو * آن لحظه پى اطاعت او
شمشير چو طاعت آرزو كرد * از خون منافقان وضوء كرد
زد برسر هركه از غضب تيغ * رخ همچو ذنب نهفته در ميغ
از خون منافقان بىدرد * سيلاب به كوچهها روان كرد
در اندك فرصتى پنجاه نفر از سواران را به دار البوار و بئس المصير روانه كرد مابقى همچون روباهان كه شير به آنها حمله كرده باشد پا به فرار گذارند ، طوعه برپشت بام برآمده بود و مسلم را تشجيع و ترغيب برحرب مىكرد ، محمّد بن اشعث چون آن شجاعت و رشادت را از مسلم ديد قاصدى نزد ابن زياد فرستاد كه مدد براو بفرستد ، ابن زياد پانصد نفر ديگر به حمايت او روانه نمود ، قواى كمكى كه رسيدند سپاهيان مستظهر شده و برآن غريب حمله كردند جناب مسلم توكّل برخدا نمود و حمله سختى برآنها كرد و كشتار عظيمى از آن بىغيرتان نمود و