ظلمت نمىتواند ديد ، و هر كه را خدا از براى او نورى قرار نداده او را نورى نيست .
و اين آيات مثل گمراهى و حيرانى كافر است كه به سبب كفر خود در ضلالت حيران مانده و از هدايت محروم مانده .
حضرت صادق عليه السلام فرمود : اين آيه مثل دشمنان اهل بيت است در ضلالت و گمراهى و گمراه گردانيدن خلق ، و مراد از ظلمات اول ابو بكر است ، و مراد از موج اول عمر كه به ابو بكر احاطه كرده بود و بعد از او بود ، و مراد از موج دوم عثمان است ، و مراد از ظلمات بعضها فوق بعض معاويه و ساير بنى اميه عليهم جميعا لعائن اللّه است ، كه هر يك بعد از ديگرى ظلمتها و تيرگيها و بدعتها در دين احداث كردند ، و انوار هدايت اهل بيت را مىخواستند فرونشانند .
پس فرمود : مؤمن از بسيارى تاريكيها و ظلمتهاى ضلالت و فتنههاى ايشان متحير مىماند ، و اگر خواهد دست خود را به بيند نمىتواند ديد .
« و من لم يجعل اللّه له نورا فما له من نور » حضرت فرمود : مراد از نور امام است ، يعنى : هر كه را در دنيا امامى و پيشوائى از فرزندان حضرت فاطمه كه ائمهء معصومين عليهم السلام باشند نباشد در روز قيامت او را امامى و پيشوائى نخواهد بود كه شفيع او باشد و او را به بهشت راه نمايد « 1 » .
و السلام على من اتبع الهدى .
هامش
( 1 ) اصول كافى 1 / 195 ، ح 5 .