رسول خدا صلى الله عليه و آله در طول دوران نبوّتش از مسائل حساس و حوادث مهم آينده و خصوصاً از حوادث و پيش‌آمدهايى كه مربوط به خاندان و اهل بيتش بوده و ارتباط با اسلام و مسلمين داشته خبر داده و پيروانش را از وقوع چنين حوادث مهم مطلع ساخته است و آن بخش از اين حوادث كه داراى اهميت فوق العاده و مربوط به سرنوشت اسلام و عجين و آميخته با اهداف اصلى بعثت بوده هم از طريق گفتار و هم با عمل و رفتارش مسلمين را به اهميت موضوع جلب نموده است . مثلًا آنجا كه اصل ولايت و وصايت مطرح است رسول خدا صلى الله عليه و آله از دو جنبهء قولى و عملى و از طريق سمعى و بصرى استفاده نموده وامت خود را درجريان امر قرارداده است ، آن حضرت در غدير خم دستور اجتماع حجاج را در سرزمينى داغ و سوزان صادر مىكند و آنقدر صبر و حوصله بخرج مىدهد تا همه عقب ماندگان و پيش روان قافله گرد هم آيند و مسلمانان با اين عمل رسول خدا و قبل از بيان موضوع به اهميت آن پى مىبرند ، سپس با گفتارش و با معرفى عملى امير مؤمنان عليه السلام هدف اصلى را به اطلاع حاضران مىرساند كه : « مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِىٌّ مَوْلاهُ » . و با اينكه به امير مومنان عليه السلام مىفرمود : « أَنْتَ مِنّي بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسى » « 1 » و « انْتَ وَلِىُّ كُلِّ مُوْمِنٍ بَعْدي » « 2 » عملًا نيز دستور داد كه همه درها را كه به مسجد باز مىشد ببندند بجز در خانهء على ، و آنگاه كه اعتراض نمودند فرمود : « ما أَنَا سَدَدْتُ ابْوابَكمْ وَفَتَحْتُ بابَهُ وَلكنّ اللَّهَ أَمَرني بِسَدِّ أَبْوابِكُمْ وَفَتْح بابِهِ » . « 3 » و با اينكه اعلان طهارت و قداست اهل بيت از طريق وحى انجام گرفته بود و مسلمانان آيهء تطهير را قرائت مىنمودند ولى رسول خدا صلى الله عليه و آله عملًا و به مدت نه ماه ، روزى پنج‌بار و در اوقات پنج‌گانه نماز در مرئى و منظر نماز گزاران و در مقابل ديد انصار و مهاجر كه در صفوف نماز در انتظار مقدمش بودند در آستانه خانه امير مؤمنان و در كنار