همانگونه كه قبلًا آورديم در كتب حديث و تاريخ ، روايات متعددى آمده است كه رسول‌خدا صلى الله عليه و آله در اوقات مختلف در كنار بقيع قرار مىگرفت و در آنجا به مناجات مىپرداخت و بر اهل بقيع دعا و از خداوند متعال براى آنان استغفار و استرحام مىنمود و گاهى نيمه‌هاى شب براى همين مقصود ، رختخواب خويش را ترك و به سوى بقيع حركت مىنمود . در ارتباط با اين مطلب و راجع به محل توقف و جايگاه دعاى آن حضرت در كنار بقيع روايتى در منابع مدينه شناسى و از علما و نويسندگاه اهل سنت نقل گرديده است كه داراى اهميت و متناسب با اين بحث تاريخى ما است . متن روايت بنا به نقل سمهودى از اولين مدينه شناس و مورّخ « ابن زباله » زنده در سال 199 ه چنين است : عَنْ خالِدِبْنِ عَوْسَجة : « كُنْتُ ادْعُولَيْلَة الى زاوِية دار عَقيلِ بْنِ ابيطالِبْ الّتي تَلي بابَ الداّر فمَرّ بي جَعْفَر بْنُ مُحَمّد عليه السلام يُريدُ العُرَيْضَ مَعَهُ اهْلُهُ فَقالَ لي اعَنْ اثَر وَقَفْتَ هيهنا ؟ قُلْتُ : لا . قالَ : هذا مَوْقِفُ نبي اللَّه - صَلَىاللَّه عَلَيهِ وَ آلِه وَ سَلّم - بالّليل اذا جاءَ لِيَسْتَغْفِرَ لأَ هْلِ الْبَقيع » . « 2 » خالدبن عوسجه مىگويد : « شبى رو به سوى زاويهء خانهء عقيل كه در جنب درب اين خانه قرار گرفته است ، دعا مىكردم جعفربن محمد عليه السلام كه به همراه خانواده‌اش عازم عُرَيْضْ بود ، مرا در آن حال ديد و پرسيد آيا دربارهء اين محل خبر و مطلب خاصى شنيده‌اى ؟ گفتم : نه ، فرمود : اينجا جايگاه دعاى رسول خداست ، زيرا آن‌حضرت شب‌هنگام كه براى استغفار اهل بقيع مىآمد در اينجا توقف مىنمود . »