تاريخ حرم ائمه بقيع (ع) و آثار ديگر در مدينه منوره (فارسى) — صفحة 69

شخصى به خاك سپرده است ؟ ! پاسخ اين سؤال براى كسانى كه با تاريخ مدينه آشنايى داشته باشند ، روشن است ؛ زيرا آن روز دفن شدن افراد متشخّص و مورد احترام ، به جاى گورستان عمومى ، در داخل منازل و توجه به آرامگاههاى خصوصى بيش از آنچه امروز در دنيا مرسوم است ، معمول ورايج بوده‌است . بعنوان مثال مىتوان ازدفن شدن عبداللَّه پدرگرامى رسول‌خدا صلى الله عليه و آله در خانهء نابغه « 1 » و رافع بن مالك « 2 » در خانه آل نوفل كه پس از شهادت وى در احد و انتقال جنازه‌اش به مدينه انجام گرفت و از سعدبن مالك « 3 » انصارى كه در كنار خانه « بنى قارط » دفن گرديده است ياد نمود ، و همچنين دفن شدن خليفهء اوّل و دوّم در داخل بيت رسول‌خدا صلى الله عليه و آله و پيشنهاد امام مجتبى عليه السلام در اين راستا از همين نمونه‌ها است . واساساً دفن شدن رسول خدا صلى الله عليه و آله و حضرت زهرا عليها السلام در داخل بيت و حجرهء خويش از نظر اجتماعى نه تنها يك مسألهء تازه و بىسابقه نبوده ، بلكه نسبت به شخصيت آن دو بزرگوار ، يك عمل عادى و طبيعى به حساب مىآمد . آنچه در مورد رسول خدا صلى الله عليه و آله تازگى داشت ، گفتار امير مؤمنان عليه السلام بود كه : « انَّ اللَّهَ لَمْ يقبض نَبيّاً في مكان الّا و ارتضاه لرمسه وانّي دافنه في حجرته التي قبض فيها » . « 4 » كه صحبت از دفن شدن در محل قبض روح رسول خدا صلى الله عليه و آله بود ، نه در داخل بيت و حجره بودن . و در مورد حضرت زهرا ، موضوع حساس ، دفن شدن آن حضرت طبق وصيتش