از قبورى كه در بقيع داراى گنبد و بارگاه بوده ، قبر حليمه سعديه ، مرضِعه ( دايهء ) رسول خدا صلى الله عليه و آله است . اين قبر در انتهاى بقيع و در نزديكى قبر عثمان واقع است . در سفرنامه‌ها و كتب مدينه شناسى كهن ، مطلبى در اين مورد ديده نمىشود و حتى ابن بطوطه ( 757 ) در سفرنامه‌اش از وجود قبرى كه منتسب به حليمهء سعديه و فرزندش در شهر بصره است خبر مىدهد « 1 » ولى نويسندگان در قرون اخير از اين قبر كه در بقيع بوده ياد نموده‌اند . از جمله نايب الصدر شيرازى 1306 در سفرنامه‌اش آورده است : « در محاذات قبهء عثمان ، قبه‌اى است بر سردرش اين جمله نوشته شده : « هذه قبّة حضرت حليمة السعديّة - رضياللَّه عنها - » و نيز اين دو بيت را نوشته‌اند :

كه ذاتى در شرف دودمان مقدّسه « 2 » مضمون اين دو بيت تركى نشانگر اين است كه ساختمان اين بقعه متعلق به دوران سلاطين عثمانى است امّا قبل از آن در چه وضعيتى بوده ، براى ما روشن نيست .