ابوسفيان بن حارث بن عبدالمطلب ، پسر عموى رسول خدا صلى الله عليه و آله و برادر رضاعى و جزء اصحاب و ياران آن حضرت است . بعضى از مورّخان نام او را مغيره گفته‌اند ، ليكن اكثريت برآنند كه نام او همان كنيهء او است . « 2 » در منابع تاريخى آمده است : او از جمله كسانى است كه از نظر قيافه ، شباهت به رسول خدا داشت . همانگونه كه رسول خدا صلى الله عليه و آله علاقهء شديد نسبت به ابوسفيان داشت و بر وى مژدهء بهشت داده بود و به وى مىفرمود : « أرجو أن تكون خلفاً من حمزة » « 3 » ؛ « اميدوارم جايگزين حمزه باشى . » ابوسفيان قبل‌از فتح مكّه‌اسلام را پذيرفت در فتح مكّه ، و جنگ حنين جزء لشكريان اسلام و از فداكاران مخلص رسول خدا صلى الله عليه و آله بود . به طورى كه در يك درگيرى شديد و عقب نشينى مسلمانان ، حفاظت از جان رسول خدا صلى الله عليه و آله را به همراه اميرمؤمنان عليه السلام به عهده گرفت . وفات او در سال بيستم هجرت واقع شد و در قبرى كه از پيش در خانهء عقيل آماده كرده بود به خاك سپرده شد . نقل شده است كه ابوسفيان به هنگام مرگش توصيه نمود كه بر من گريه نكنيد ؛ زيرا از روزى كه اسلام را پذيرفته‌ام مرتكب هيچ گناهى نشده‌ام . « 4 » در علّت مرگ او مىنويسند كه در سفر حجّ به هنگام حلق غدّه‌اى كه در سر او بود در اثر برخورد با تيغ زخمى شده و همين عارضه تشديد و موجب مرگ او گرديد .