سبقت مىجستند ، بالأخره اين افتخار نصيب بانويى به نام امّ برده همسر ابوسيف گرديد .
خانه ابويوسف كه شغل آهنگرى داشت در همان محلهء بنىمازن و در نزديكى مشربهء ام ابراهيم قرار گرفته بود و امّبرده ابراهيم را به نزد ماريه در مشربه و به حضور رسول خدا صلى الله عليه و آله در مدينه مىبرد و پس از ديدار آنان به خانهاش برمىگرداند و گاهى رسول خدا شخصاً براى ديدن فرزندش به خانهء امّ برده مىرفت . « 1 »
محبت پيامبر نسبت به ابراهيم
انس بن مالك خدمتگزار رسول خدا صلى الله عليه و آله مىگويد : « من نسبت به فرزند مهربانتر از رسول خدا كسى را نديدهام ؛ زيرا به هنگامىكه ام برده ابراهيم را پرستارى مىنمود ، گاهى رسول خدا صلى الله عليه و آله با اين فاصلهء دور ، به خانه او مىرفت و ابراهيم را در بغل مىگرفت و او را مىبوسيد ، سپس به دايهاش تحويل مىداد و يك روز كه رسول خدا صلى الله عليه و آله باز قصد خانهء امّبرده را داشت ، من نيز به همراه او حركت كردم ، چون به خانهء ابويوسف رسيديم ، ديدم خانهء او پر از دود است . من به سرعت وارد خانه شدم واو را از ورود رسول خدا مطلع ساختم ، او هم با عجله دست از كار كشيد و كوره آهنگرى را تعطيل نمود تا دود فضاى خانه ، آن حضرت را آزرده نسازد ولى رسول خدا صلى الله عليه و آله با همين وضع وارد گرديد و فرزندش را در بغل گرفت و به سينه چسبانيد . « 2 »
گريهء رسول خدا و ماريه در كنار بستر ابراهيم
ابراهيم در خانهء امّ برده مريض شد و در روز سهشنبه يازدهم ربيعالاول سال دهم هجرى كه هيجده ماهه و بنا به قولى شانزده ماهه بود ، از دنيا رفت . در منابع حديثى متعدد نقل شده است : در دقايق آخر عمر وى و آنگاه كه در حال نزع بود ، رسول خدا صلى الله عليه و آله در كنار بسترش نشسته بود و در حالىكه اشگش به صورتش جارى مىگرديد چنين فرمود :
هامش
( 1 ) . طبقات ، ج 1 ، ق 1 ، ص 87 ؛ استيعاب ، ج 1 ، ص 43 ؛ اسدالغابه ، ج 1 ، ص 39
( 2 ) . اسد الغابه ، ج 1 ، ص 49