عثمان بن مظعون » . « 1 » و بهنگام مرگ فرزند عزيزش ابراهيم فرمود : « الحقوه بسلفنا الصالح عثمان بن مظعون » . « 2 » به كار گيرى و تكرار كلمهء « سلف صالح » مخصوصاً بهنگام دفن ابراهيم و پس از گذشت هشت سال از وفات ابن مظعون تأكيد بر اين است كه بايد ياد ابن مظعون بعنوان يادگارى از گذشتگان صالح و نمونه‌اى از صحابهء فداكار رسول خدا زنده و جاويد بماند و نام و خاطره او از خاطرها محو نگردد .

پس از اين كه پيكر عثمان بن مظعون دفن گرديد ، رسول خدا صلى الله عليه و آله با دست مباركش قطعه سنگى را بعنوان نشانه و علامت بر قبر وى نصب و با اين عمل خويش نيز همانند گفتارش ياد او را زنده و قبر او را براى هميشه مشخص فرمود . ابن عبدالبر مىگويد : « و اعلم النّبي صلى الله عليه و آله قبره بحجر و كان يزوره » . « 3 » رسول خدا قبر عثمان را با قطعه سنگى مشخص فرمود و هميشه اين قبر را زيارت مىنمود . و هم او از عبيداللَّه بن رافع چنين نقل مىكند : « فوضع رسول اللَّه حجراً عند رأسه و قال هذا فرطنا » . « 4 » همين جمله را ابن سعد هم در طبقات نقل نموده است . « 5 » در دعائم الإسلام از اميرالمؤمنين نقل مىكند : « انّ رسول اللَّه صلى الله عليه و آله لما دفن عثمان ابن مظعون دعا بحجر فوضعه عند رأس قبره و قال يكون عَلَماً ليدفن اليه قرابتي » . « 6 » رسول خدا صلى الله عليه و آله چون ابن مظعون را دفن نمود دستور داد قطعه سنگى را در طرف بالاى قبر او نصب كنند و فرمود اين سنگ علامت است تا قوم و خويش مرا در كنار آن دفن كنند .