در منابع شيعه از امام صادق عليه السلام « 1 » و در منابع اهل سنت از عايشه « 2 » روايت شده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله پس از تغسيل و تكفين ابن مظعون ، در حالى كه اشك مىريخت بر پيشانى او بوسه زد « فلمّا غسل و كفن قَبَّله رسول اللَّه بين عينيه » « 3 » در مسند احمد بن حنبل و طبقات گفتار عايشه چنين نقل شده است : « انّ رسول اللَّه قَبَّل عثمان بن مظعون و هو ميّت ، قال فرأيت دموع النّبي تسيل على خدّ عثمان بن مظعون » . « 4 » و همچنين اين نكته از گفتار محدّثان و مورّخان به وضوح بدست مىآيد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله بهنگام مرگ و دفن پيكر ابن مظعون و بعدها تا آن حضرت زنده بود ، با قول و عملش و با گفتار و كردارش بر حفظ اثر قبر و ابقاء نام اين صحابهء جليل القدر توصيه و تأكيد مىفرمود و بر سر تربت وى حاضر مىگرديد و ياد او را زنده و براى وى از خداوند متعال اعلاى درجه و نزول رحمت درخواست مىنمود .

پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله بهنگام مرگ ابن مظعون ، چنين فرمود : « ادفنوا عثمان بن مظعون بالبقيع يكن لنا سلفاً فنعم السلف سلفنا عثمان بن مظعون » . « 5 » و اين جمله را بهنگام دفن پيكر او نيز تكرار نمود : « نعم السلف الصالح