8 يا 9 ساله بودم و مكرر بهمراه مادرم ضمن زيارت بقيع وارد بيت الأحزان هم مىشديم و اضافه نمودند كه بيت الأحزان داراى گنبد و فرش بود و مساحت آن به 8 و 9 متر مىرسيد و به شكل دايرهاى بود و در چند قدمى جنوب غربى حرم ائمهء بقيع واقع شده بود .
خلاصه و نتيجه
اين بود اجمالى از تاريخ بيتالأحزان و طبعاً كسانى كه داراى فراغت كافى و دسترسى به منابع بيشترى دارند ، مىتوانند مطالب ارزنده و نكات جالبترى در اختيار علاقهمندان قرار دهند . و اينك مطالب گذشته را به صورت چند نكته خلاصه و نتيجهگيرى مىكنيم :
1 - بيتالأحزان ، از دوران حيات حضرت زهرا عليها السلام تا سال 1344 ه ، محلى بوده است مشخص و معين كه شيعيان با پيروى از روش حسين بن على عليه السلام در طول تاريخ به اين بيت اهميت خاصى قائل بوده و آنجا را همانند ساير مشاهد و حرمها زيارت و در آنجا به نماز و عبادت مىپرداختند و حتى امام غزالى از علماى اهل سنت نيز به نماز خواندن در اين محل توصيه نموده است .
2 - بيتالأحزان در زمان حسين بن على عليه السلام داراى چادر و خيمه بوده و سپس به ساختمان مبدل گرديده است كه هنگام تخريب داراى گنبد بوده است .
3 - بيتالأحزان در اصطلاح عامه ، گاهى به « مسجد فاطمه » و گاهى با هر دو نام و گاهى نيز به « قبةالحزن » ناميده شده و طبعاً نويسندگان نيز از هر سه نام مصطلح ، استفاده نمودهاند ، ولى آنچه مسلم است بيتالأحزان هيچگاه بعنوان يك مسجد واقعى شناخته نشده است و وجود چند قبر در داخل آن كه سمهودى اشاره نموده ، دليل و مؤيد اين معنا است . مؤيد ديگر اينكه : در تأليفات مدينهشناسان ، مانند « اخبار مدينه » ابن نجّار ، متوفاى 643 ه ، و « وفاءالوفا » ى سمهودى متوفاى 911 ه ، و « عمدةالاخبار » احمد بن عبدالحميد عباسى ، متوفاى قرن دهم هجرى كه همهء مساجد موجود در داخل و خارج مدينه را معرفى نمودهاند ، در داخل بقيع از مسجدى به نام مسجد فاطمه ذكرى به ميان