قرن به قرن حركت نموديم . اينك در قرن چهاردهم هجرى و در آستانهء تخريب بيتالأحزان كه در سال 1344 ه . واقع گرديده است قرار گرفتهايم . در اين برههء محدود و مدت كمتر از نيم قرن ، از ميان ميليونها زائر بيتالأحزان ، تعدادى از علماى برجسته و نويسندگان را مىبينيم كه در تأليفات خود از بيتالأحزان سخن به ميان آورده و از اين بناى تاريخى و اثر فراموش نشدنى ياد نمودهاند ، از جمله :
1 - ابراهيم رفعت پاشا « 1 » نويسنده و اميرالحاج مصرى است كه براى آخرين بار در سال 1325 ه بقيع را زيارت كرده و مشاهدات خود را در بارهء بيتالأحزان چنين نقل مىكند : « و هناك قبة تسمى قبة الحزن يقال انها في البيت الذى آوت اليه فاطمه بنت النبي صلى الله عليه و آله والتزمت الحزن فيه بعد وفات ابيها رسولاللَّه صلى الله عليه و آله و كان في البقيع قباب كثيرة هدمها الوهّابيّون » . « 2 » « در بقيع ، گنبد ديگرى نيز وجود دارد كه « قبة الحزن » ناميده مىشود و مىگويند كه اين گنبد در روى همان محل ساخته شده است كه فاطمه عليه السلام پس از رسول خدا صلى الله عليه و آله بدانجا مىآمده و حزن و اندوه خود را ابراز مىنموده است ، سپس مىگويد در بقيع گنبدهاى زيادى بود كه وهابيها از بين بردهاند . »
2 - حاج سيد احمد هدايتى : يكى ديگر از كسانى كه در آستانهء تخريب بيتالأحزان
و پنج سال قبل از اين حادثهء تأسفبار ، بيتالأحزان را زيارت و در سفرنامهء خود به نام « خاطرات مكه » منعكس نموده است ، مرحوم حاج سيد احمد هدايتى يكى از سادات مكرّم و از اولاد محترم رسول اكرم صلى الله عليه و آله است كه وى ضمن بيان موارد و نقاط مختلفى كه حضرت زهرا عليها السلام را زيارت نموده است ، مىگويد : « پنجم در بيتالأحزان كه در قبرستان بقيع
هامش
( 1 ) ابراهيم رفعت پاشا ، در سال 1318 ق فرمانده نگهبانان محمل مصرى و در سال 1320 و 21 و 25 بهعنوان اميرالحاج از طرف خديو مصر به حج مشرف شده و خاطرات خود را به نام مرآت الحرمين نگارش نموده است . اين كتاب به نوبهء خود يكى از كتابهاى سودمند كه در دو جلد در مصر چاپ و در اولين سال پيروزى انقلاب اسلامى در قم افست شده است .
( 2 ) مرآت الحرمين ، ج 1 ، ص 426 .