تاريخ حرم ائمه بقيع (ع) و آثار ديگر در مدينه منوره (فارسى) — صفحة 114

فراوانى به مجريان اين فرمان پرداخت گرديد . « 1 » نويسنده : بخش دوم گفتار سمهودى درست و دقيقاً مطابق با حوادثى است كه در طول تاريخ ، از سوى حكومتها در مقابل اهل بيت رسول خدا صلى الله عليه و آله به وقوع پيوسته است و دليل روشن بر گفتار وى ، قبل از اقدام متوكّل كه در اواسط قرن سوّم صورت گرفته است اقدام بنىاميه در تخريب و انهدام خانهء فاطمهء زهرا عليه السلام است كه در قرن اول صورت گرفت ليكن بخش اول گفتار سمهودى را - در مورد قبر يگانه يادگار رسول خدا - بايد يك نوع تحريف تاريخ و تغيير واقعيّت دانست ؛ زيرا وى به جاى انگيزهء واقعى اين موضوع ، رايج نبودن بنا و ساختمان بر قبور بزرگان را دليل اختفاى قبر آن حضرت معرفى مىكند . در صورتىكه قبور عده‌اى از صحابه و اقوام ديگر رسول خدا صلى الله عليه و آله در مكه و مدينه در داخل و خارج بقيع مشخص مىباشد و لذا بايد علت اختفاى قبر آن حضرت را در جاى ديگر جستجو كرد و انگيزهء واقعى آن را همانگونه كه هست ، بيان نمود ؛ همان انگيزه و علّتى كه در منابع حديثى و تاريخى شيعه و اهل سنت منعكس گرديده است و آن عبارت است از وصيت و تأكيد فاطمه زهرا عليها السلام بر اين كه پيكر پاكش شبانه دفن شود و قبر مطهرش پنهان و مخفى گردد . در صحيح بخارى و صحيح مسلم ، در ضمن نقل جريان اختلاف‌ِنظر حضرت زهرا عليها السلام با اقدام و عملكرد ابوبكر در مورد فدك و ارث رسول خدا صلى الله عليه و آله از عايشه چنين آمده است : « فوجدت فاطمة على أبي بكر في ذلك فحجرته فلم تكلمه حتى توفيت و عاشت بعدالنّبي صلى الله عليه و آله ستة اشهر ، فلما توفيت دفنها زوجها علي ليلًا و لم يؤذن بها أبابكر و صلّى عليها » . « 2 » فاطمه عليها السلام از جهت مصادره فدك نسبت به ابوبكر رنجش خاطر پيدا كرد و با او سخن نگفت تا از دنيا رفت . عايشه اضافه مىكند : « فاطمه پس از رسول خدا صلى الله عليه و آله شش ماه زنده بود و چون از دنيا رفت همسرش على ، ابوبكر را از وفات وى مطلع نساخت و خودش بر پيكر او نماز خواند