براى شما حلال وغذاهاى شما براى آنها حلال است و زنان پاكدامن از مسلمانان و اهل كتاب براى شما حلال هستند و مى توانيد با آنها ازدواج كنيد به شرط اين كه مهر آنها را بپردازيد وازدواج از طريق مشروع باشد نه به صورت زنا و نه به صورت دوست پنهانى انتخاب كردن ، و هر كس كه نسبت به آنچه بايد به آن ايمان بياورد كفر بورزد ؛ اعمال او بر باد مى رود و در آخرت در زمرهء زيانكاران خواهد بود . »
اين آيات كريمه حرمت ازدواج بين مؤمنان ومشركان را بيان مىكند ، پس يك مرد مؤمن نبايد با زن مشرك ازدواج كند ، چنان كه يك مشرك حق ندارد با زن مؤمنى پيوند زناشويى بر قرار سازد وهرگاه زنى از سرزمين كفر به سرزمين اسلام هجرت كرد نكاح او فسخ مىشود ، ولى جايز است مرد مؤمن زن ذمى را از اهل كتاب به عقد در آورد البته مشروط بر آن كه آن زن عفيفه باشد .
و جايز نيست زنان كافر را به عنوان همسر نگهداشت ، شايد به دلالت سياق مقصود زنان مشرك باشد ، يا آيه پس از نزول آيه ديگرى در سورهء مائده نسخ شده باشد ، زيرا اين سوره آخرين بخشى از قرآن است كه نازل شده است و بر حسب احاديث رسيده ساير سور قرآنى را مىتواند نسخ كند .
حديث شريف :
1 - حفص بن غياث روايت كرده ، مىگويد : يكى از برادران به من نامهاى نوشت و از من خواست كه از امام صادق عليه السلام مسائلى را پرسش كنم و من از حضرت پرسيدم كه آيا اسير مىتواند در دار الحرب ( يعنى در كشور كافر محارب ) ازدواج كند ؟
احكام خانواده و آداب ازدواج (فارسى) — صفحة 49
مساهمون: آژير
ص٤٩