كان فيما قدر وقضى من أمره المحتوم وقضاياه المبرمة ، ما قد تشعبت به الأخلاف ، وجرت به الأسباب ، وقضى من تناهي القضايا بنا وبكم إلى حضور هذا المجلس الذي خصنا اللَّه وإيّاكم للذي كان من تذكرنا آلائه ، وحسن بلائه ، وتظاهر نعمائه ، فنسأل اللَّه لنا ولكم بركة ما جمعنا وإيّاكم عليه ، وساقنا وإيّاكم إليه ، ثمّ انّ فلان بن فلان ذكر فلانة بنت فلان وهو في الحسب من قد عرفتموه ، وفي النسب من لا تجهلونه ، وقد بذل لها من الصداق ما قد عرفتموه ، فردوا خيراً تحمدوا عليه وتنسبوا إليه وصلّى اللَّه على محمّد وآله و سلم . » « 1 »
2 - مستحب است گواهانى را بر ازدواج گرفت تا نسب و ارث اثبات گردد . و چه بسا حكمت اين مسأله شامل همهء مواردى گردد كه نسب وارث را حفظ مىكند واختلافها را از ميان مىبرد ؛ مثل ثبت در محضر ونظاير آن . در حديثى از امام صادق عليه السلام آمده است : « بيّنهها براى اثبات نسب وارث مقرّر شده است . » « 2 »
3 - مستحب است در ازدواج ، آن هم بدور از زياده روى وريا ، وليمه داده شود ، و بايد از اين طعام به فقرا نيز داده شود و تنها به توانگران وشخصيتها محدود نشود . و نبايد جشن ازدواج را بهانهاى قرار داد براى برترى جويى به مردم ، و آنچه قشرهاى آسيب پذير وميانى را به سبب عدم توانايى در همراهى با توانگران به دشوارى افكند . از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت است كه فرمود : « اطعام هنگام ازدواج از سنتهاى پيامبران است . » « 3 »
هامش
( 1 ) - الفروع من الكافى ، ج 5 ، ص 370 .
( 2 ) - وسائل الشيعه ، ج 14 ، ص 67 ، باب 43 ، حديث 1 .
( 3 ) - همان ، ج 14 ، ص 64 ، باب 40 ، حديث 1 .