و جماعت حاضر شوند ، و نه به ديدار بيمار روند ، و نه تشييع جنازه كنند ، و نه با صداى بلند تلبيه ( درحج ) گويند ، و نه ميان صفا ومروه هروله كنند ، و نه حجر الاسود را لمس كنند ، و نه به كعبه داخل شوند ، و نه ( در حج ) موهاى خود را بتراشند ، بلكه مقدار كمى از موى خود را تقصير كنند ، و نه عهدهدار قضا گردند ، و نه امارت بر عهده گيرند ، و نه با ايشان رايزنى شود ، و نبايد جز به اضطرار حيوانى را ذبح كنند ووضوى خود را بر خلاف مردان كه از ظاهر ذراع مىآغازند از باطن مىآغازند ، وچنان مسح نمىكنند كه مردان بلكه براى نماز صبح و مغرب مقنعه را از موضع مسح سر برمى گيرند ، و در ساير نمازها بر روى آن مسح مىكشند ، زن دست خود را داخل مقنعه مىكند وسپس به مسح سر خود مىپردازد بدون آن كه مقنعه را از سر خود برگيرد ، وهرگاه به نماز ايستاد دو پاى خود را به يكديگر مىچسباند ، و دو دستش را بر سينهاش مىگذارد ، و در ركوع دو دستش را بر دو رانش مىنهد ، وهنگام سجود به زمين مىچسبد ، وهرگاه سر از سجده برداشت مىنشيند وسپس قيام مىكند ، وهرگاه براى تشهد نشست دو پاى خود را زير دو ران خود مىگذارد . » « 1 »
از اين حديث اين گونه پيداست كه حكمت اين آداب و سنن پاسدارى از كرامت زن است ، تا وسيلهاى براى برانگيختن شهوت ، ولغزش وانحراف مردم نگردد ، و از نگاه ناپاك محفوظ بماند . واللَّه العالم .
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 14 ، ص 162 ، باب 123 ، حديث 1 ، اين حديث مفصل است و ما تنها به قدر نياز به آوردن عباراتى بسنده كرديم .