خواهد فرزند را شير تمام دهد . و به عهدهء صاحب فرزند ( يعنى پدر ) است كه خوراك و پوشاك مادر را بطور شايسته بپردازد . هيچ كسى را تكليف جز به اندازه طاقت نكنند ، نبايد مادر ( در نگهبانى فرزند ) به زيان وزحمت افتد ، و نه پدر ( بيش از حد متعارف براى كودك ) متضرر شود . ( و اگر كودك را پدر نبود ) وارث بايد در نگهدارى او به حد متعارف قيام كند ( كه به طفل ضرر نرسانند ) . اگر آن دو با رضايت و مشورت يكديگر بخواهند كودك را ( زودتر از دو سال يا بيست و يك ماه ) از شير بازگيرند ، گناهى برآنها نيست ، و اگر ( باعدم توانايى يا عدم موافقت مادر ) خواستيد دايهاى براى فرزندان خود بگيريد ، گناهى برشما نيست ، هرگاه حق گذشته مادر را بطور شايسته پيردازيد ، وتقواى الهى پيشه كنيد وبدانيد خدا به آنچه انجام مىدهيد بيناست . »
معاشرت به معروف كدام است ؟
شايد اين آيه ، كه در سياق آياتى آمده كه پيوند سالم زن و شوهر را سامان مىدهد ، از اين رو باشد كه نمونههايى را براى اين پيوند عالى بيان كند كه در آيههاى پيش آن را مشخص كرده ، خداوند مىفرمايد :
( . . . فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ . . . ) « 1 » « يا آنان را به وجهى نيكو نگه داريد يا به وجهى نيكو رها سازيد . » و اين سخن پروردگار كه :
( إِذَا تَرَاضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ . . . ) « 2 » « هرگاه كه ميانشان رضايتى به نيكى ومعروف حاصل شده باشد . » و ( إِلَّا أَن تَقُولُوا قَوْلًا مَعْرُوفاً ) « 3 » « مگر آن كه سخنى نيكو ومعروف بگوئيد . »
هامش
( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 231 .
( 2 ) - سورهء بقره ، آيهء 232 .
( 3 ) - سورهء بقره ، آيهء 235 .