احكام شرط در متعه
حديث شريف :
1 - ابن بكير به نقل از امام جعفر صادق عليه السلام مىگويد :
« اگر شرايط متعه را بر زن عرضه كردى و او بدان تن داد وتزويج را ايجاب كرد ، شرط اول خود را پس از نكاح به او عرضه كن ، اگر آن را پذيرفت كه شرط جايز است و اگر آن را نپذيرفت ، پس شرطى كه قبل از نكاح بوده بر او روا نيست . » « 1 »
2 - احمد بن محمد بن ابو نصر از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « در نكاح متعه ، هم ارث هست وهم نيست ، اگر شرط كردى هست والّا خير . » « 2 »
تفصيل احكام :
1 - هر شرطى كه در عقد متعه بدان تصريح شود ، يا باشناخت دو طرف ، عقد بر آن استوار گردد الزامى خواهد بود ، اما سخنانى كه پيش از عقد ميان آن دو جريان مىيابد ، و گاهى وعده هاى فريب دهنده در آن است اگر در عقد مورد توافق طرفين قرار نگيرد الزامى نخواهد بود .
2 - جايز است دو طرف وقت ملاقات را مشخص كنند ، كه شب باشد يا روز و يا حتى ساعت مشخصى ، و اگر عدم مباشرت جنسى را شرط كنند يا تعداد دفعات را به طور هفتگى مشخص سازند يا
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 14 ، ص 468 ، باب 19 ، حديث 1 .
( 2 ) - همان ، ص 485 ، باب 32 ، حديث 1 .