دين خدا ، دين فطرت است و از فطرت بشرى ، حب شهوات است ، وكامگيرى جنسى غريزهاى است بشرى همچون نيازهاى ديگر ودين مبين اسلام ، براى اشباع آن راههاى مشخصى را پيش نهاده است كه از آن جمله است نكاح دائم ، وملك يمين ومتعه . و در برابر ، عمل زشت زنا و لواط ، ودوست پسر ودوست دختر بازى ، و هر ابزار نامشروع ديگر را براى فرو نشاندن شهوت ، حرام شمرده است . خداوند مىفرمايد : ( فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْعَادُونَ ) « 1 » .
« و آنان كه جز اين را بطلبند به حقيقت متجاوزان هستند . »
عقد متعه سامان دادنى است در جهت اشباع غريزه جنسى در چهار چوب شريعت درخشان اسلامى و با نظارت جامعه وقانون و در چهار چوب پيمانى استوار ( عقد ) كه دو طرف را به پذيرش شرايط واجب قانونى ونيز شرايط فردى مورد نظر ، ملزم مىكند .
بدين ترتيب متعه با فحشا تفاوت مىيابد كه تنها كار فحشاء بر آوردن نياز جنسى است بدون هيچ گونه التزامى نسبت به وظايف مترتب بر آن ( كه مهمترين آن ، سرنوشت نسل است ) .
كما اينكه گرفتن رفيق يا رفيقه ( دوستى ميان دخترها وپسرهاى جوان كه معمولًا در حاشيه زندگى ، آن هم به صورت پنهان صورت مىپذيرد ) با ازدواج متعه ، تفاوت ريشهاى دارد ، زيرا رفيق بازى به هيچ روى تابع قانونى نيست كه زير نظر نظام اجتماعى باشد و دو طرف بدان متعهّد باشند ، همچون دوستيهاى ديگر ، و به همين سبب ، به دليل در پى داشتن مفاسد بزرگ اجتماعى ، دوستى در
هامش
( 1 ) - سورهء معارج ، آيهء 31 .