« اى كسانى كه ايمان آوردهايد شما را حلال نيست كه زنان را به اكراه وجبر به ارث ببريد ، و بر زنان سختيگرى وبهانه جويى مكنيد كه قسمتى از آنچه را كه به آنها دادهايد باز پس ستانيد مگر آن كه عمل زشتى ومخالفتى از آنها آشكار شود ، و با آنان به نيكويى رفتار كنيد و اگر شما را از زنان خوش نيامد ، چه بسا چيزها كه شما را از آن خوش نمىآيد در حالى كه خدا خير كثيرى در آن نهاده باشد . »
ژرف انديشى در آيات
1 - از اين آيه كريمه « 1 » الهام مىگيريم كه مهر ، همان صداق است و اين كه مرد بايد آن را به عنوان هديه وبخشش به همسرش بپردازد و نبايد روزى در پس گرفتن آن طمع كند ، زيرا آن يك پيشكش وهديه است وگويى كه برابر ندارد ، وخداوند آن را مقرر فرموده است و نبايد داد وستدى مادى تلقى شود .
واينچنين است فرق بين مهر و اجرت ( در كنيزان ملكى ، و زنان صيغهاى ) ، زيرا مهر صداق است كه بايد آن را پيشكش وهديه دانست ، در حالى كه اجرت در برابر بضع است .
2 - از آيه مباركه « 2 » مفهومى به دست مىآوريم كه اين معنى را آشكارتر مىسازد ، پس هرگاه مردى به همسرش مهر داد وسپس خواست كه او را طلاق دهد و با زن ديگرى ازدواج كند جايز نيست مهر را از آن مطالبه كند حتى اگر مقدار مهر فراوان باشد ( براى مثال
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 4 .
( 2 ) - سورهء نساء ، آيهء 20 .