يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ . . . ) « 1 » .
« به مردان مؤمن بگو كه چشمان خويش را ( از نگاه ناروا ) ببندند وشرمگاه خود را ( از عمل زشت و نگاه ديگران ) محفوظ دارند . اين برايشان پاكيزه تر است ، زيرا خدا به كارهايى كه مى كنند آگاه است * و به زنان مؤمن بگو كه چشمان خويش را ( از نگاه ناروا ) ببندند وشرمگاه خود را ( از عمل زشت و نگاه ديگران ) محفوظ دارند . . . » .
از اين آيه در مىيابيم كه مقصود حفظ شرمگاه ، وپاكيزگى قلب از زنا وفتنههاى بر خاسته از آن است ، زيرا كه نگاه كردن زناى چشم وتيرى است از تيرهاى ابليس . پس فروبستن چشم از نگاه ناروا پرهيز از گرفتار شدن در دامى است كه بسى خطرناكتر است . وشايد از همين روست كه در آيه شريفه امر به « غض بصر » نموده ومفهوم آن ظاهراً نه اين است كه چشم خود را كاملًا ببنديم بل مراد از آيه كريمه اين است كه نگاه خود را تيز نكنيم .
6 - خدا زندگى اجتماعى را با تحريم ( تَبَرُّج ) - آشكار كردن زينت وزيبايىهاى زن در برابر بيگانه - از انگيزشهاى جنسى پاك ساخته است ، و زنان مؤمن را از اين كه زينت خويش را هويدا سازند - جز آنكه قهراً ظاهر مىشود - بازداشته است . ونمونه آن را همان حرمت آشكار سازى سينهها وگردنها قرار داده است ، و به زنان دستور داده است كه مقنعههاى خود را تا گريبان فرو گذارند و از آن گروههايى را استثنا كرده است كه عبارتند از : شمارى از خويشان ، بندگان ، مردان خدمتگزار وكودكان مادام كه بر شرمگاه زنان آگاهى نداشته باشند .
هامش
( 1 ) - سورهء نور ، آيات 30 - 31 .