الف - شرايط صيغه عقد
1 - ايجاب بايد از سوى زن يا وكيل او با لفظ ( نكاح ) يا ( تزويج ) باشد ، و در نكاح دائم لفظ ( متعه ) نيز كافى است ، به شرط آن كه اشارهاى شود كه دلالت بر قصد دوام داشته باشد .
سپس ، آيا ايجاب وقبول بايد تنها با تلفظ زبانى باشد ( يعنى مستقيماً بر زبان آورده شود ) يا هرگونه اظهار ، مانند امضا بر ورقه عقد هم مىتواند كفايت كند ؟
پاسخ اين است كه بى شك احتياط آن است كه با لفظ صورت پذيرد .
2 - در عقد شرط است كه در صورت امكان - بنابه احتياط مستحب - به زبان عربى ايراد گردد اگرچه ، به وسيله وكيل انجام شود .
3 - در غير از صورت پيش گفته ، مىشود عقد را با زبان ديگرى جارى كرد ، به شرط آن كه مفهوم نكاح وتزويج را برساند .
4 - احتياط ، گفتن دو لفظ « ايجاب وقبول » به صيغه فعل ماضى است ، ولى صيغه مستقبل وجملهء خبريه نيز كفايت مىكند ، وحتى با جملهاى كه ظاهرش امر يا استفهام باشد به شرط آن كه مفاد آن انشاء عقد باشد .
5 - احتياط آن است كه ايجاب از سوى زن باشد وقبول از جانب شوهر اگرچه اقوى ، جواز عكس است .
چگونگى ايجاب وقبول :
الف - از سوى خود زن و از سوى خود مرد :