تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تنبيه الخواطر ونزهة النواظر (مجموعة ورام) (آداب و اخلاق در اسلام) ( فارسى) — صفحة 548

مساهمون:

ص٥٤٨
همان طورى كه امروز با آبروى مردم بازى مىكنى و اموال آنان را حيف و ميل مىكنى و خوشحالى . آن روز چقدر پرحسرتى ، وقتى كه تو را بر روى بساط عدالت باز دارند و براى مجازات مورد خطاب قرار دهند ، در حالى كه تو بىچيز ، تنگدست ، ناتوان و بىچاره‌اى ، نه قادر بر انجام حق و نه توان ابراز بهانه‌اى را دارى ! سپس بنگر اى از خود بىخبر ، و فريفتهء سرگرميهاى اين دنياى در آستانهء زوال و نابودى ! انديشه اين زندگى را فرو گذار كه تو از آن جدا خواهى شد ، فكرت را به سرانجام كارت صرف كن ! زيرا به تو گفته‌اند كه همه بايد وارد آتش بشوند ، خداى متعال فرموده است : « و هيچ كدام از شما نمىماند مگر اينكه وارد دوزخ مىشود ، و اين حكم پروردگار حتمى است ، پس از ورود همه در دوزخ ، افرادى را كه خدا ترس و باتقوايند از جهنم نجات خواهيم داد ، و ستمگران را وامىگذاريم تا در آتش به زانو درافتند . ( 5 ) » پس تو به طور قطع وارد جهنم مىشوى امّا نجات يافتنت از آتش جهنم مورد ترديد است ، پس با خود در بارهء ترس و بيم آنجا بينديش شايد براى نجات آماده شوى ، و در بارهء حال مردمان فكر كن كه رنج و درد روز قيامت را چنان كه بايد بكشند مىكشند و با همهء اين درد و ترسها ايستاده و منتظر عملى شدن و به وقوع پيوستن آنهايند ، هنگامى كه گنهكاران را تاريكيها فرا گرفته و خشم و غضب بر آنها سايه افكنده است ، صداى گرفته و خفه‌اى كه بيانگر شدّت خشم اوست ، به گوش مىرسد ، اينجاست كه گنهكاران ، يقين به هلاكت خود يافته و امّتها به زانو درافتند به حدى كه نيكان نيز از بدى موضع خود بيمناك شوند ، و از ميان شعلهء آتش منادى ندا كند : اى فلانى كه به علت طول امل در دنيا خود را وعدهء امروز و فردا مىدادى و عمر خود را در راه عمل بد تباه ساختى . سپس با گرزهاى آهنين به سراغش مىآيند و با تهديد بر مصائب بزرگ با او روبرو مىشوند و او را روى سر واژگونه در سرايى بسيار تنگ ، با راههايى بس تاريك ، و هلاكت‌گاههاى تيره و تار ، مىاندازند .