در بارهء « إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ »
( 1 ) إمام عليه السّلام ، إظهار نمود كه ؛ در
« إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ »
خداى تعالى ! فرمود : اى آفريدگان ! - كه در نعمت سرشار ( من ) ، غوطهوريد ! - بگوئيد :
[ تنها ، ترا ميپرستيم ! ] اى خدائى كه ؛ نعمت فراوان و رحمت گوناگون بما ارزانى داشتهاى ! با ذلّت و كرنش و فروتنى ! بدون ريا و شهرت و جاه ! - خالصانه ! - ترا فرمانبرداريم ! . [ و تنها ، از تو ، يارى مىطلبيم ! ] بر طاعت و بندگيت - آنچنان كه فرمودى - از تو كمك ميخواهيم . و از دنياى خود ، آنچه از او نهيش كردى ، حذر كنيم ! و تقوى ، پيشهء خود سازيم . و از شيطان [ كه از درگاه مقدّست دور است ! ] و از جنّ و إنس گمراهكنندهء سركش ! و از ستمگران آزار پيشه ! بدامن عصمتت چنگ زنيم ! ( 2 ) فرمود : و از أمير المؤمنين عليه السّلام ، از بزرگ شقاوت و بدبختى ! سؤال شد .
فرمود :
مردى كه ؛ دنيا را بخاطر دنيا ، رها نمود ! دنيا را از دست داد و زيانكار آخرت شد .
و مردى كه با رياء مردم ، بندگى نمود ! و كوشيد ! و روزه گرفت ! او ، همان كسى است كه از لذّات دنيا ، محروم گرديد ! و رنج و زحمتى گريبانگيرش شد ! كه هر گاه ؛ خالصانه به او روى مينمود ، سزاوار ( پاداش و ) ثوابش بود . پس ؛ وارد آخرت شد در حالى كه ؛ بگمانش از او - واقعا ! - عملى آنچنان سر زده ، كه با آن ، ميزان عملش را سنگين و وزين مىكند ! ولى ؛ آن را
[ هَباءً مَنْثُوراً ]
مييابد ! .
گفته شد : از مردم ، چه كسى پشيمانى و حسرتش از همه زيادتر است ! ؟
فرمود : آنكه ؛ مالش را در ميزان ديگرى ديد ! و خدا ، او را به آن ، وارد آتش نمود ! و وارثش را به آن ، داخل بهشت گردانيد .
گفته شد : اين ، چگونه شود ؟
فرمود : چنان كه برخى از برادران ما ، داستان مردى را بيان نمود ، كه ؛ بر او وارد