تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير فاتحة الكتاب از امام حسن عسكرى (ع) (فارسى) — صفحة 35

مساهمون:

ص٣٥
اين رو ) مادران ( در عالم ) حيوانات ، بر اولادشان گرايش و عطوفت دارند ! ( 1 ) پس ؛ آنگاه كه روز رستاخيز ، فرا رسد [ رحمت واحد ] را به نود و نه بخش ديگر ، بيفزايد ! و با آن ، به امّت ( جليل ) محمّد ( ص ) رحمت آورد ! آنگاه ؛ در بارهء كسانى از أهل اين ملّت - كه برايشان خواهان شفاعت‌اند - شفيعشان گرداند . تا اينكه ؛ فردى پيش مؤمن شيعه مىآيد و ميگويد : شفاعتم كن ! و ( او ) گويد : چه حقّى بر من دارى ؟ ميگويد : روزى ، ترا آب دادم . - آنچه رخ داده ، بيادش آورد - پس ؛ شفاعتش كند ، و شفاعتش در او قبول افتد . و ديگرى مىآيد و ميگويد : براستى ؛ بر تو حقّى دارم ! پس ؛ شفاعتم كن ! ميگويد : و حق تو ، بر من چيست ؟ جواب ميدهد : ساعتى در روز گرم ، بسايهء ديوارم پناهنده شدى ! پس ؛ شفاعتش كند ، و شفاعت در بارهء او ، قبول افتد . و دائما ؛ شفاعت كند ! حتّى شفاعت او ، در بارهء آشنايان و همنشينان و همسايگانش پذيرفته شود . و يقينا ؛ مؤمن ، نزد خدا ، از آنچه گمان ببريد ، گرامىتر است ! .