تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير فاتحة الكتاب از امام حسن عسكرى (ع) (فارسى) — صفحة 32

مساهمون:

ص٣٢
( 1 ) آنگاه ؛ على عليه السّلام فرمود : آيا ميدانى اين [ رحم ] چيست ؟ - كه هر كه با آن ، رابطه برقرار نمود ، ( خداى ) رحمان ، با او ، رابطه برقرار نمود ! و هر كه از آن ، بريد ! ( خداى ) رحمان ، از او بريد ! ؟ - گفته شد : يا أمير المؤمنين ! هر قومى را به اين وادار نمود كه ؛ خويشان و أقوامشان را إكرام و احترام كنند ! و صلهء رحم بجاى آورند ! به آنها فرمود : آيا ؛ بر اين واميدارد كه ؛ با أرحام كافرشان صله رحم كنند ! ؟ و كسى را بعظمت شناسند كه خدا ، كوچكش شمرده ! ؟ و حال آنكه ؛ احتقار و كوچك شمردن كفّار را بر او واجب كرده است ! ؟ . گفتند : نه ، ولى ؛ آنها را به صله أرحام مؤمنشان وادار نموده است . افزود ، كه ؛ أمير المؤمنين عليه السّلام فرمود : آيا ؛ براى اتّصالشان به پدر و مادر خويش ، حقوق أرحام و خويشانشان را واجب ساخت ؟ ( مخاطب ، إظهار نمود : ) گفتم : آرى ، اى برادر رسول خدا . فرمود : در اين صورت ، آنها - فقط - حقوق پدران و مادران را در بارهء آنان ، برآورده ميسازند ! . گفتم : آرى ! اى برادر رسول خدا . فرمود : پدر و مادرشان - فقط - آنها را در دنيا ، غذا ميدهند و از ناملايمات و مصائبش نگه ميدارند ! و آن ، نعمتى است نابودشونده ! و ناملايمى است كه از بين ميرود ! در صورتى كه ؛ رسول پروردگارشان ، بنعمت دائمى - كه از بين نرود - سوقشان داد ! و از ناملايمى نگهدارشان بود كه فناناپذير و أبدى است ! . بنا بر اين ؛ كداميك از اين دو نعمت ، عظيم‌تر است ؟ گفتم : نعمت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله ، أجلّ و أعظم و بزرگتر است ! فرمود : پس چگونه جايز باشد كه ؛ بر أداى حقّ كسى وادار نمايد كه ؛ خدا ، حقّش را كوچك شمرده ! و بر أداى حقّ كسى وادار نكند كه ؛ خدا ، حقّش را ببزرگى ياد كرده است ! ؟