و برجسته و ممتازند و از سعهء وجودى ويژهاى برخوردارند ، اين سير و حركت را به صورتى كامل و بدون هر عيب و نقصى انجام مىدهند .
در ميان همهء انسانهاى كامل ، پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام اشرف هستند كه اين دوره را به نحو اتمّ و اكمل پيمودهاند .
مراحل نزول انسان
هر موجودى و حتى انسان ، مرحلهاى دارد كه « چيزى » نبود ، سپس « چيزى » مىشود ، اين دو مرحله عبارتاند :
1 - از « ظلّ » و آن زمانى است كه در ذات علم الهى مكنون بودند و به طور اجمال به وجود « ذات مكنون » و به وجود حق ، وجود داشتند ؛ اين همان مرحلهء نخست يعنى « چيزى نبودن » است .
2 - آنگاه خدا اراده فرمود تا آنچه در ذات علم مكنون بود به صورت « مد الظّل » به شكل اعيان ثابته درآيد كه اين همان دومين مرحله و مقام يعنى مقام « مد الظّل » و « چيزى شدن » است كه « كائن » شايسته مىشود و لياقت و قابليت پيدا مىكند تا فرمان الهى به عنوان « كُن وجودى » به آن تعلق گيرد ، زيرا تا پيش از اين مرحله چيزى نبود تا لايق امر « كُن وجودى » باشد :
« إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ »
« 1 » .
شأن او اين است كه چون پديد آمدن چيزى را اراده كند ، فقط به آن مىگويد : باش ، پس بىدرنگ موجود مىشود .
اين مرحله به يك تجلّى تحقق مىيابد و سرعت و شتابش قابل تصور نيست .
هامش
( 1 ) - يس ( 36 ) : 82 .