و كيست ستمكارتر از كسى كه دروغى را بر خدا ببندد [ كه خدا بتان را شريك خود گرفته ؟ ] يا حق را زمانى كه به سويش آمد تكذيب كند ؟ آيا در دوزخ جايگاهى براى كافران نيست ؟
عدم پذيرش حق نوعى از تكبّر است و مراء و جدال مستلزم چنين حالتى است .
از ابى دردا و واثله و انس روايت شده :
روزى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله بر ما وارد شد ، در حالى كه ما راجع به يكى از مسائل دينى سرگرم بحث و مجادله و ستيزهجويى بوديم .
رسول خدا صلى الله عليه و آله چنان خشمگين شد كه شدّت خشم او براى ما بىسابقه بود ، سپس فرمود :
ملّتهايى پيش از شما به علّت جدال و ستيزهجويى گرفتار انحطاط و نابودى شدند ، از اين عمل دست برداريد ؛ زيرا يك فرد با ايمان با كسى به جدال و ستيزهجويى برنمىخيزد ، ستيزهجويى نكنيد ، چون ستيزهجو سخت زيانكار است ، جدال را كنار بگذاريد ؛ زيرا من در روز قيامت از ستيزهگر شفاعت و وساطت نمىكنم .
با هم به ستيز برنخيزيد ، چون من براى كسى كه از جدال گرچه حق با اوست دست بردارد سه خانه در بوستانهاى بهشت ضمانت مىكنم ، از مراء و جدال دست برداريد ؛ زيرا نخستين كارى كه خداى من پس از منع از بتپرستى مرا از آن نهى فرموده ستيزهجويى با مردم است .
قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله : ثَلاثٌ مَنْ لَقِىَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ بِهِنَّ دَخَلَ الْجَنَّةَ مِنْ اىِّ بابٍ شاءَ :
مَنْ حَسُنَ خُلْقُهُ وَخَشِىَ اللّهَ فِى الْمَغيبِ وَالْمَحْضَرِ وَتَرَكَ الْمِراءَ وَانْ كانَ مُحِقًّا « 1 » :
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 300 ، باب المراء والخصومة ، حديث 2 ؛ وسائل الشيعة : 12 / 236 ، باب 135 ، حديث 16181 .