وظيفهء قضا از جمله واجبات كفايى است ؛ زيرا نظام نوع انسانى متوقّف بر آن است و چون ظلم و بيداد هميشه هست ، پس اجتماع ناگزير از حاكمى است كه داد مظلوم را از ظالم بستاند و ديگر اين كه امر به معروف و نهى از منكر بر اين وظيفه متّرتب است « 1 » .
4 - قول حسن
[ وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً ]
« 2 » .
و با مردم با خوش زبانى سخن گوييد
مورد سخن خوب و كلام نيك بنابر گفته اهل فن به وقت معاشرت و رو در رويى با مردم است .
در وقت سخن گفتن با مردم از هر صنف و طايفهاى كه باشند بايد از قول زشت و سخن نازيبا و كلامى كه در آن سبّ و ناسزا و فحش و استهزا و از اين قبيل امور شيطانى است پرهيز داشت .
احترام به مردم به خصوص براداران مؤمن دستور اكيد قرآن و پيامبر و ائمهء معصومين عليهم السلام است .
جداً بايد از سخنى كه در غير مورد حق ، قلب كسى را بيازارد و دل بىگناهى را برنجاند پرهيز كرد .
از اضافه حرف زدن بايد اجتناب جست ، از سخن بىفايده بايد دورى گزيد .
كلام را بايد سنجيده گفت و سخن بايد براى طرف مقابل داراى نفع دنيايى يا آخرتى يا معنوى و يا اخلاقى باشد .
هامش
( 1 ) - مسالك الأفهام : 13 / 336 ، كتاب القضاء .
( 2 ) - بقره ( 2 ) : 83 .