آن اعتماد نمودهاى دشمن تو گردند و و بال تو شوند و حاصل آنها براى تو جز زحمت و مرارت و رنج و مشقت و عذاب آخرت چيزى نباشد .
آرى ، كسى كه ادعا كند من به دادهء او خشنودم و جز رضاى حق چيزى نخواهم ولى اعتماد و دلگرميش به غير باشد ، خداوند عالم آن غير را دشمن او مىنمايد و و بال او مىكند تا هم چون آفتاب براى او روشن شود كه نه براى او و نه براى غير او قوت و قدرت و نقشه و حيلهاى در هيچكارى نيست ، آنچه قدرت و قوت است مخصوص به جناب اوست ، بايد با تكيه بر حول و قوت او حركت كرد كه اعتماد بر غير ، اعتماد بر هوا و آب است .
بى اعتمادى به توشههاى دنيايى
در كلام امام صادق عليه السلام چند قسمت لازم به تذكر است :
1 - دوستان
2 - قوت و قدرت
3 - طروات جوانى
4 - ثروت و مال
در ادوار تاريخ بسيارى از مردم ، اين چهار مرحله را براى خود تكيهگاه گرفتند و بر اثر تكيه كردن به اين چهار ناحيه از وجود مقدس حضرت غافل شده و چنان غرق در هوا و هوس گشتند ، به طورى كه براى خود در عاقبت امر ساحل نجاتى نيافتند ، در آلودگىهاى عملى و اخلاقى خود آن قدر دست و پا زدند تا دچار هلاكت ابدى شدند .