همتاها و شبيهها را از وجود مباركت پيش فرستادم ، و از همان درهايى كه فرمان دادى از آنها وارد بر تو شوند ، وارد شدم و با وسيلهاى به تو تقرّب جستم كه كسى جز با تقرّب به آن ، به مقام قرب تو نرسد . سپس با توبه و زارى به پيشگاهت و اظهار ذلّت و مسكنت برايت ، و حسن ظنّ به حضرتت ، و اعتماد به آنچه كه نزد توست ، تقرّب جويى را دنبال كردم ، و اميد به تو را كه كمتر اميدوارى با داشتن آن نوميد مىشود ، ضميمهء آن كردم و از تو درخواست كردم ؛ درخواست شخص كوچك ، خوار ، نيازمند ، تهى دست ، ترسان و پناه خواه . با اين حال ، درخواستم از روى بيم و زارى و پناه خواهى و ملجأطلبى بود ؛ نه از روى گردن كشى به مانند كبر متكبّران ، و نه از روى خاطر جمعى ؛ به مانند خاطر جمعى مطيعان ، و نه از روى بلند پروازى ؛ مانند بلند پروازى كسى كه به شفاعت شفيعان مطمئن است . و من گذشته از اين ، كمترين كمتران و خوارترين خواران و همانند ذرّه يا كوچكتر از آنم .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 98
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٩٨