[ « 87 » وَ تَوَحَّدْنِي بِمَا تَتَوَحَّدُ بِهِ مَنْ وَفَى بِعَهْدِكَ وَ أَتْعَبَ نَفْسَهُ فِي ذَاتِكَ وَ أَجْهَدَهَا فِي مَرْضَاتِكَ « 88 » وَ لَا تُؤَاخِذْنِي بِتَفْرِيطِي فِي جَنْبِكَ وَ تَعَدِّي طَوْرِي فِي حُدُودِكَ وَ مُجَاوَزَةِ أَحْكَامِكَ « 89 » وَ لَا تَسْتَدْرِجْنِي بِإِمْلَائِكَ لِي اسْتِدْرَاجَ مَنْ مَنَعَنِي خَيْرَ مَا عِنْدَهُ وَ لَمْ يَشْرَكْكَ فِي حُلُولِ نِعْمَتِهِ بِي « 90 » وَ نَبِّهْنِي مِنْ رَقْدَةِ الْغَافِلِينَ وَ سِنَةِ الْمُسْرِفِينَ وَ نَعْسَةِ الْمَخْذُولِينَ ]
و مرا مخصوص گردان ، به آنچه مخصوص مىگردانى كسى را كه به پيمانت وفا كرده و خود را براى تو به زحمت انداخته و در به دست آوردن خشنوديت خود را خسته كرده ، و مرا به خاطر كوتاهى در حقّت ، و تجاوز از اندازه و قدرم نسبت به حدودت ، و پا فرا گذاشتن از عرصه گاه احكامت مؤاخذه مكن ، و مرا به مهلت دادنت به بلاى استدراج مبتلا مكن . « استدراج عبارت است از واگذاشتن عبد به خودش تا قدم به قدم و كم كم به گناهش ادامه دهد ، و در عذابش شتاب نشود تا خداوند ناگهان و غافل گيرانه او را فراگيرد . » مانند استدراج كسى كه خير و نيكى نزدش را از من بازداشته ، و براى تو در رسيدن نعمتش به من حسابى باز نكرده .
مرا از خواب بىخبران ، و خواب آلودگى اسراف كنندگان ، و چرتِ به خود واگذاشتگان بيدار كن .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 101
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص١٠١