هزار ماه ، كنايه از تمامى مخلوقات است و شب قدر اشاره به كاملترين و برترين موجودات ، حضرت ختمى مرتبت صلى الله عليه و آله كه در حقيقت مظهر ليلة القدر است و پس از ايشان اهل بيت معصومين عليهم السلام به ويژه حضرت بقية اللّه الاعظم عليه السلام مىباشند .
خداوند هزار و يك اسم دارد كه در شب قدر ، همهء آن اسماى اعظم الهى ، در نبىّ گرامى صلى الله عليه و آله تجلّى كرده است .
شأن نزول سورهء قدر
در داستان نزول سورهء قدر آمده است :
امام حسن مجتبى عليه السلام از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل فرمود : پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله در خواب ديد قوم بنى اميّه يكى پس از ديگرى بر بالاى منبر ايشان مىروند و خطبه مىخوانند . پس حضرت از اين خواب دلتنگ و ناراحت شد . جبرئيل نزد ايشان رفت و تسليت داد و سورهء كوثر و سورهء قدر را ابلاغ كرد .
سهل ساعدى مىگويد :
پيغمبر خدا صلى الله عليه و آله در عالم خواب ديد ميمونها و بوزينههايى بر فراز منبرش بالا و پايين مىروند . آن حضرت از ديدن اين خواب غمگين و ناراحت گرديد ، پس از اين حكايت ، هرگز كسى ايشان را خندان نديد تا رحلت فرمود .
قاسم بن فضل حرّانى مىگويد :
وقتى مدّت حكومت دودمان بنىاميه را برشمرديم هزار ماه بوده است . « 1 » امام صادق عليه السلام در اين باره مىفرمايد :
رسول خدا صلى الله عليه و آله در عالم خواب مشاهده نمود كه بنىاميّه از منبرش بالا مىروند و مردم را از راه هدايت برمىگردانند . پس شب را اندوهگين به صبح رسانيد .
جبرئيل عليه السلام بر او نازل شد و عرض كرد : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ! چه شده تو را غمگين و افسرده مىبينم ؟ !
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 44 / 59 ، باب 19 ، حديث 7 ؛ المناقب ، ابن شهر آشوب : 4 / 36 .