اين گونه نازل شده فرمود : آرى . « 1 » ليلة القدر يك شب است . « ة » در « ليلة » دلالت بر وحدت مىكند و در طول هر سال يك شب است . سپس خداوند يك شب را از شبهاى ماه رمضان را بر شبهاى هزار ماه ديگر برترى داد و آن را شب قدر ناميده است .
شب در مسائل معنوى جايگاه ويژهاى دارد . پروردگار براى اهداى تورات ، حضرت موسى عليه السلام را به مناجات شبانه فرا خواند .
قرآن ، زمان مناسب براى استغفار و تهجّد را ، هنگام سحرگاهان بر مىشمرد .
عروج پيامبر صلى الله عليه و آله به آسمان هنگام شب بوده است و پيامبر مأمور شد كه مناجات و عبادتهاى شبانه داشته باشد . حتى خداوند چند بار به شب سوگند ياد كرده است .
از اين رو بيشتر كرامات و ارتباطات و راز و نياز مخلوقات با خالق خويش ، شب هنگام است ؛ زيرا در شب بيشتر مردم از امور دنيوى فراغت دارند ، بيشتر به ياد پروردگارشان هستند . فضيلت عبادت و نيايش در آن ، نيز از اعمال عبادى روز ، افزونتر است .
رمز تقارن شب تقدر بشر با شب نزول قرآن ، شايد اين مطلب باشد كه سرنوشت بشر وابسته به قرآن است . اگر اهل قرآن باشند نيكبخت و گرنه نگون بخت مىگردند .
ابوذر غفارى مىگويد : به رسول خدا صلى الله عليه و آله عرض كردم ؛ اى پيامبر خدا ! آيا شب قدر همان شبى مىباشد كه در عهد انبيا عليهم السلام نيز امر بر آنان نازل مىشده است و پس از رحلت آنان ، امر در آن شب تعطيل شده است ؟ حضرت فرمود :
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 25 / 97 ، باب 3 ، حديث 70 ؛ تأويل الآيات الظاهرة : 792 .