[ « 5 » ثُمَّ فَضَّلَ لَيْلَةً وَاحِدَةً مِنْ لَيَالِيهِ عَلَى لَيَالِي أَلْفِ شَهْرٍ وَ سَمَّاهَا لَيْلَةَ الْقَدْرِ تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ سَلَامٌ دَائِمُ الْبَرَكَةِ إِلَى طُلُوعِ الْفَجْرِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ بِمَا أَحْكَمَ مِنْ قَضَائِهِ ]
سپس يكى از شبهايش را بر شبهاى هزار ماه برترى داد ، و آن را شب قدر ناميد ، فرشتگان و روح در آن شب ، به دستور پروردگارش ، براى تعيين سرنوشتها ، و آوردن هر خير و بركتى ، و تقدير هر كارى نازل مىشوند . شبى است آكنده از سلامت و رحمت ، بركتش تا سپيده دم بر هر كس از بندگانش كه بخواهد ، از طريق قضايش كه محكم و استوار كرده ، پيوسته و دايمى است .
شب قدر
خداوند مهربان از باب لطف و عنايت و رحمت و محبّت نسبت به بندگانش يك شب از تمام شبهاى سال را آن هم در ماه مبارك رمضان شب قدر قرار داده و براى عبادت و بيدارى آن شب ارزشى بهتر از عبادت در هزار ماه مقرّر فرموده است .
آرى ، عظمت و موقف و موقعيت آن شب و بهرهء معنوى و اجر اخروى در آن شب از سى هزار شب بهتر و بالاتر است .
نورانيت و بركت و برق و روشنايى آن شب بيش از سى هزار شب مىباشد ، آن شب بايد عاشق بيقرار ، و دلدادهء مست ، و دلباختهء دلسوخته ، با عبادت و بيدارى و با قال و حال و با تضرع و زارى ، و مسكنت و خوارى ، و خشوع و خشيت ، خود را به