رگى از بدن شما زده نمىشود ، و پائى نمىشكند ، و به سَردردى و مرضى دچار نمىشويد ، مگر اينكه گناهى مرتكب شده باشيد ، و اين است معناى قول خداوند در قرآن مجيد كه فرمود : « آنچه مصيبت و بلا به شما مىرسد در ارتباط با گناهان شماست و بسيارى از آن را هم مورد بخشش قرار مىدهد » .
امير المؤمنين عليه السلام مىفرمود :
لا تُبْدِيَنَّ عَنْ واضِحَةٍ وَ قَدْ عَمِلْتَ الاْعْمالَ الْفاضِحَةَ ، وَ لا يَأْمَنُ الْبَياتَ مَنْ عَمِلَ السَّيِّئاتِ . « 1 »
آن گونه كه دندانهايت آشكار شود نخند در حالى كه اعمال رسوا كنندهاى انجام دادهاى ، و از حوادث و بلاهائى كه به خاطر بدىهايت شب هنگام بر تو فرو مىريزد و آن عذاب الهى است در امان مباش .
حضرت باقر عليه السلام فرمود :
انَّ الْعَبْدَ لَيُذْنِبُ الذَّنْبَ فَيُزْوى عَنْهُ الرِّزْقُ . « 2 »
همانا عبد مرتكب گناه مىشود و به خاطر آن گناه به رزق و روزيش لطمه وارد مىگردد .
حضرت صادق عليه السلام فرمود :
اذا اذْنَبَ الرَّجُلُ خَرَجَ فِى قَلْبِهِ نُكْتَةٌ سَوْداءُ ، فَانْ تابَ انْمَحَتْ ، وَ انْ زادَ زادَتْ حَتّى تَغْلِبَ عَلى قَلْبِهِ فَلا يُفْلِحُ بَعْدَها ابَداً . « 3 »
زمانى كه مرد گناهى مرتكب شود ، نقطهء سياهى در قلبش پديد مىشود ، اگر از گناهش توبه كند آن نقطه محو مىگردد ، و هنگامى كه بر گناه بيفزايد آن نقطهء
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 70 / 317 ، باب 137 ، حديث 4 ؛ الكافى : 2 / 269 ، حديث 5 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 70 / 318 ، باب 137 ، حديث 6 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 301 ، باب 40 ، حديث 20573 .
( 3 ) - بحار الأنوار : 70 / 327 ، باب 137 ، حديث 10 ؛ الكافى : 2 / 271 ، حديث 13 .