[ « 1 » اللَّهُمَّ يَا مَنْ لَا يَصِفُهُ نَعْتُ الْوَاصِفِينَ وَ يَا مَنْ لَا يُجَاوِزُهُ رَجَآءُ الرَّاجِينَ وَ يَا مَنْ لَا يَضِيعُ لَدَيْهِ أَجْرُ الْمُحْسِنِينَ وَ يَا مَنْ هُوَ مُنْتَهَى خَوْفِ الْعَابِدِينَ وَ يَا مَنْ هُوَ غَايَةُ خَشْيَةِ الْمُتَّقِينَ ]
خدايا ! اى آن كه توصيف وصف كنندگان او را نمىستايد ، و اى آن كه اميد اميدواران از او نمىگذرد ، و اى آن كه پاداش نيكوكاران نزد او ضايع نمىشود ، و اى آن كه حضرت او نهايت ترس عابدان ، و هدف بيم پرهيزكاران است .
حقايق ملكوتى
در جملات زيباى بالا ، با زبان الهى حضرت زينالعابدين عليه السلام به پنج حقيقت عرشى اشاره شده است :
1 - واصفان از وصفش عاجزند .
2 - او پايان اميد اميدواران است .
3 - اجر نيكوكاران در پيشگاه او ضايع نمىشود .
4 - پايان راه خوف عابدان اوست .
5 - بيم اهل تقوا به او منتهى مىگردد .
1 - واصفان از وصفش عاجزند
انسان در عين اين كه از جهاتى ، بر بسيارى از موجودات جهان هستى برترى دارد