صَغِيرًا » « 1 »
و پروردگارت فرمان قاطع داده است كه جز او را نپرستيد ، و به پدر و مادر نيكى كنيد ؛ هرگاه يكى از آنان يا دو نفرشان در كنارت به پيرى رسند [ چنانچه تو را به ستوه آورند ] به آنان اف مگوى و بر آنان [ بانگ مزن و ] پرخاش مكن ، و به آنان سخنى نرم و شايسته [ و بزرگوارانه ] بگو . * و براى هر دو از روى مهر و محبت ، بال فروتنى فرود آر و بگو : پروردگارا ! آنان را به پاس آن كه مرا در كودكى تربيت كردند ، مورد رحمت قرار ده .
قضاى خداوند يعنى امر مقرّر ، حتمى و ضرورى است . فرمان نيكى به والدين مانند فرمان توحيد قطعى و نسخ نشدنى است و احسان به والدين در كنار توحيد و طاعت حق آمده است تا نشان دهد اين كار هم واجب عقلى و هم واجب شرعى و هم وظيفهء انسانى است .
امام رضا عليه السلام در پاسخ مسألهاى كه محمد بن سنان پرسيده ، مىفرمايد :
خداوند نافرمانى پدر و مادر را از اين جهت حرام فرموده است كه موجب از دست دادن توفيق طاعت خداوند عزوجل و بىاحترامى به پدر و مادر و ناسپاسى نعمت و ناشكرى و كم شدن نسل و قطع شدن آن مىشود . و همچنين نافرمانى آنان سبب مىشود كه پدر و مادر حرمت نداشته باشند . حقوق آنان شناخته نشود ، پيوندهاى خويشاوندى قطع گردد ، پدر و مادر به داشتن فرزند بىميل شوند و به علت نيكى نكردن و نافرمانى فرزند ، آنان نيز در تربيت ، او را رها سازند . « 2 »
هامش
( 1 ) - اسراء ( 17 ) : 23 - 24 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 71 / 74 ، باب 2 ، حديث 67 ؛ علل الشرايع : 2 / 479 ، باب 229 ، حديث 1 .