6 و 7 - فاش نمودن خوبىها و پنهان كردن زشتىها
فاش كردن خوبىهاى يك انسان در ميان مردم ، و پنهان داشتن زشتىهاى او عملى مورد پسند حق است ، و از اخلاق انبيا و امامان معصوم عليهم السلام است .
چه نيكوست كه انسان خوبىهاى افراد را براى مردم بازگو كند ، تا به نشر معروف كمك كرده ، و به آبروى خوبان افزوده باشد ، و چه زشت است كه انسان زشتىها را رواج دهد تا ارواح آلوده گردد ، و آبروى آبروداران بر باد رود .
معمولًا پنهان كردن خوبىها و فاش نمودن زشتىها كار بى خبران و فاسقان و فاجران و بى خردان است ، اينان كه در مقام پنهان داشتن حسنات ، فاش كردن زشتىها هستند ، درونى آلوده به رذايل اخلاقى دارند ، و در برابر حق متكبّر و در برابر خلق حسودند . اينان به فرمودهء كتاب خدا جزائى جز عذاب اليم در روز قيامت ندارند .
انَّ الَّذينَ يُحِبُّونَ انْ تَشيعَ الْفاحِشَةُ فِى الَّذينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ اليمٌ فِى الدُّنْيا وَ الْأَخِرَةِ » « 1 »
كسانى كه دوست دارند كارهاى بسيار زشت [ مانند آن تهمت بزرگ ] در ميان اهل ايمان شايع شود ، در دنيا و آخرت عذابى دردناك خواهند داشت .
فاش نمودن زشتىهاى پنهان مردم كارى شيطانى و عملى حرام است و برنامهاى ضد اخلاق و خلاف انسانيت مىباشد .
معصومين بزرگوار ما بر اين حقيقت اصرار دارند كه زشتىها را پنهان بداريد و آبروى مردم را حفظ كنيد ، و خوبىها را پخش كنيد و به آبرو و اعتبار مردم بيفزائيد كه اين از اخلاق حضرت حق است .
هامش
( 1 ) - نور ( 24 ) : 19 .