27 - آرزوى دراز
اميد يا آرزو از عوامل حركت چرخهاى زندگى انسانهاست . در حقيقت اين اميد و آرزو دليل اصلى فعاليّت و تلاش مردم است تا نظام زندگى شكل بگيرد و رفيق راه و آيندهء بشر مىباشد .
حضرت رسول اللّه صلى الله عليه و آله فرمود :
اميد و آرزو مايهء رحمت است و با آن مادر فرزند را شير مىدهد و باغبان به درختكارى مىپردازد . « 1 » « روزى حضرت عيسى عليه السلام در كنارى نشسته بود ، پيرمردى با بيل زمين را شيار مىكرد ، عيسى دعا كرد : خدايا ! آرزو را از او بگير . همان زمان پيرمرد بيل را به كنار انداخت و دراز كشيد . ساعتى گذشت و عيسى گفت : خدايا ! آرزو را به او بازگردان .
پيرمرد برخاست و شروع به كار كرد . » « 2 » آرزو واميدها را پايانى نيست و آثار بسيارى بر رفتار و كردار انسان دارد . چنانچه اين عامل حيات و حركت از حدّ بگذرد و به صورت آرزوى دور و دراز درآيد ، بدترين وسيلهء انحراف و بدبختى مىشود چنان انسان را به خود مشغول مىكند و غرق در دنياى تخيّلات مىسازد كه از هدف كلى آفرينش غافل مىشود .
خداوند متعال در ابتداى سورهء حجر دربارهء كافران لجوج مىفرمايد :
رُّبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْ كَانُواْ مُسْلِمِينَ * ذَرْهُمْ يَأْكُلُواْ وَ يَتَمَتَّعُواْ وَيُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ » « 3 »
كافران [ هنگام روبرو شدن با عذاب ] چه بسا آرزو مىكنند كه كاش تسليم
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 74 / 175 ، باب 7 ، ذيل حديث 8 ؛ أعلام الدين : 295 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 14 / 329 ، باب 21 ، حديث 57 ؛ مجموعة ورّام : 1 / 272 .
( 3 ) - حجر ( 15 ) : 2 - 3 .